ZSS Żary

Integracja sensoryczna

Autorką metody integracji sensorycznej (SI) jest amerykańska psycholog, terapeutka zajęciowa Jean Ayers. W Polsce została rozpowszechniona dzięki Fiolet F Maas, jednej z jej pierwszych współpracowniczek.

Czym jest integracja sensoryczna

  • Integracja sensoryczna (przetwarzanie sensoryczne) to proces organizacji dostarczonych do mózgu wrażeń zmysłowych pochodzących ze środowiska oraz z własnego ciała w taki sposób, aby mogły zostać wykorzystane w celowym działaniu. Proces integracji sensorycznej zaczyna się w pierwszych tygodniach życia płodowego, a najintensywniej przebiega do końca wieku przedszkolnego.
  • Jeżeli wystąpią zaburzenia tego procesu, to pojawią się dysfunkcje w rozwoju motorycznym,, poznawczym lub zachowaniu dziecka.
  • Adekwatna integracja sensoryczna jest podstawą prawidłowego rozwoju dziecka i to od niej są zależne takie procesy, jak: koordynacja ruchowa, praksja, percepcja wzrokowa i słuchowa czy mowa.

Na czym polega terapia.

  • Zajęcia terapeutyczne prowadzone z dzieckiem mają na celu kompensowanie określonych diagnozą, deficytów i zaburzeń w integracji zmysłowej dziecka. Diagnoza oparta jest na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu oraz na testach integracji sensorycznej.
  • Zajęcia SI w większości mają charakter aktywności ruchowej, która nakierowana jest na stymulację zmysłów. Są dostosowane do poziomu rozwojowego dziecka i maja postać naukowej zabawy, co oznacza, że dzieci uczą się poprzez zabawę.
  • Cele te realizowane są z wykorzystaniem różnorodnych przyrządów i pomocy terapeutycznych, takich jak: huśtawki, równoważnie, platformy, deskorolki i wiele innych.
  • Oddziałując na inne grupę zmysłów używamy np. fakturowych pomocy sensorycznych, przyrządów do stymulacji słuchowej, węchowej i wzrokowej.
  • Podczas zajęć SI dziecko przy wsparciu wykonuje różnorodne ćwiczenia, angażując całe ciało oraz układy zmysłów (równowagi, priopriocepcji czucia własnego ciała, dotyku, wzorku, słuchu, węchu, smaku)

Objawy zaburzeń integracji sensorycznej

  • Nadmierna wrażliwość na bodźce dotykowe, wzrokowe oraz ruchowe może się on objawiać m.in. rozdrażnieniem w codziennych czynnościach takich jak: mycie głowy, obcinanie paznokci, ubieranie się, unikanie określonych rodzajów ubrań, jedzenia, lękiem podczas zabaw ruchowych, zaburzeniami koncentracji a także agresją w stosunku do rówieśników, nie lubią chodzić boso, mają problem z nauką jazdy na rowerze, unikanie zabaw na huśtawce, karuzeli, drabinkach.
  • Zbyt mała wrażliwość na stymulację sensoryczną: dzieci mogą poszukiwać bodźców sensorycznych poprzez np. celowe uderzenie ciałem o różne przedmioty, silne przytulanie się, pocieranie dłoni o równe powierzchnie, obwąchiwanie siebie i innych, kołysanie się, kręcenie, wzmożona aktywność ruchowa, słaba reakcja na ból.
  • Wzmożona lub obniżona aktywność ruchowa.
  • Zaburzenia koncentracji, impulsywność
  • Trudności w uczeniu się.
  • Trudności z koordynacją ruchową a problemy.
  • Obniżone zdolności grafomotoryczne.
  • Opóźnienie w rozwoju mowy.
  • Opóźniony rozwój ruchowy.
  • Obniżone poczucie własnej wartości.
  • Problemy z samoobsługą (ubieranie, zapinanie guzików, wiązanie sznurówek).
  • Unikają zabaw plastycznych z użyciem rak (plastelina, farby, itp.)

Terapia przeznaczona jest dla:

  • dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się takimi jak: dysleksja, dysgrafia, dysortografia, słaba koncentracja uwagi,
  • dzieci z ADHD, ADD
  • dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • dzieci autystycznych,
  • dzieci opóźnionych psycho - ruchowo
  • dzieci niepełnosprawnych ruchowo,
  • dzieci niepełnosprawnych intelektualnie,
  • dzieci cierpiących na schorzenia o podłożu genetycznym np. zespół Downa, Turnera, Aspergera.

Efekty terapii:

Dzięki starannie dobranym ćwiczeniom w ramach terapii dziecko może poprawić:

  • sprawność w zakresie dużej i małej motoryki
  • uwagę i koncentrację,
  • zdolności wzrokowe i słuchowe,
  • samoświadomość i samoocena